Rodzaje uzupełnień protetycznych

Rodzaje uzupełnień protetycznych

Uzupełnienia protetyczne pozwalają na odbudowanie utraconych zębów. Nowoczesna stomatologia oferuje kilka rodzajów licówek, implantów, mostów, koron i protez. Są one dobierane indywidualnie do każdego pacjenta.

Jakie są rodzaje uzupełnień protetycznych?

Braki w uzębieniu można uzupełnić przy pomocy kilku rodzajów uzupełnień protetycznych. Każdy pacjent może wybrać rozwiązanie odpowiednie do swoich preferencji i wygody. Dobrze udać się na konsultacje do kliniki stomatologicznej, która specjalizuje się w protetyce. Można ją znaleźć, wpisując w wyszukiwarkę hasło, np. licówki Ursus.

 

Nowoczesna stomatologia umożliwia rozległe odbudowy protetyczne i uzupełnianie mniejszych braków w uzębieniu. Najczęściej stosowane rodzaje uzupełnień protetycznych to:

  • korony protetyczne,
  • licówki kompozytowe lub porcelanowe,
  • mosty protetyczne,
  • implanty,
  • protezy zębowe,
  • wypełnienie inlay i onlay.

 

Możliwa jest także rekonstrukcja zgryzu, która obejmuje kilka zabiegów w celu przywrócenia właściwych relacji między górnym i dolnym łukiem zębowym.

Skaner dentystyczny a uzupełnienia protetyczne

Każdy pacjent, który decyduje się na uzupełnienie protetyczne, przechodzi przez badanie stanu uzębienia i jamy ustnej. Jest zobowiązany także do wykonania zdjęcia rentgenowskiego lub tomografii komputerowej. Lekarz zbiera wywiad medyczny i rozmawia z pacjentem w celu poznania jego oczekiwań. Dzięki temu może zaproponować mu najbardziej odpowiednie rozwiązanie.

 

Nowoczesne kliniki stomatologiczne są wyposażone w komputerowy skaner wewnątrzustny. Umożliwia on uzyskanie na ekranie komputera obrazu jamy ustnej pacjenta i wykonanie wirtualnej symulacji uzupełnienia protetycznego. Dzięki temu pacjent zobaczy efekt, do którego dąży, już na pierwszej wizycie. Natomiast stomatolog może precyzyjnie dopasować implanty, mosty lub korony bez konieczności wykonywania przymiarek.

Korony protetyczne

Korony protetyczne umieszcza się na naturalnych zębach, które zostały uszkodzone lub złamane. Ich kształt i kolor dopasowywany jest do sąsiedniego uzębienia. Wykonuje się je z porcelany, tlenku cyrkonu lub kompozytu. Jest to rozwiązanie trwałe – utrzymuje się nawet przez kilka lat.

Licówki kompozytowe i porcelanowe

Licówki to cienkie płytki, które przykleja się do przedniej części zębów w celu poprawy ich wyglądu. Są one przeznaczone dla osób, których szkliwo zostało uszkodzone lub zęby mają nieregularny kształt, uległy starciu lub złamaniu. Licówki wykonuje się z kompozytu lub porcelany. Przy odpowiedniej pielęgnacji można je nosić przez kilka lat.

Implanty

Implanty mają postać tytanowej śruby, którą umieszcza się w dziąśle. Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym. Po kilku miesiącach od wszczepienia implantu można na nim zbudować koronę protetyczną lub umieścić most. Jest to rozwiązanie na stałe dla osób, które z różnych przyczyn utraciły korzeń zęba. Implanty są w pełni bezpieczne dla organizmu.

Borówka amerykańska – jak uprawiać?

Borówka amerykańska – jak uprawiać?

Borówka amerykańska jest krzewem jagodowym, preferującym stanowiska słoneczne i osłonięte od wiatru. W pielęgnacji niezwykle ważne jest regularne podlewanie, systematyczne cięcie i stosowanie specjalnych nawozów przeznaczonych do uprawy borówki. 

Borówka amerykańska – jak wygląda?

Borówka amerykańska jest wysokim krzewem jagodowym, znanym również pod nazwą borówki wysokiej i jagody amerykańskiej. Roślina ta należy do rodziny wrzosowatych. Pochodzi z rejonów Ameryki Północnej. Borówka amerykańska w naturalnych warunkach występuje na umiarkowanie kwaśnych torfowiskach oraz stokach osłoniętych od wiatru. Na rynku można znaleźć różne odmiany borówki. Krzew ten zwykle osiąga do 2-3 m wysokości. Borówka amerykańska wytwarza ciemnoniebieskie owoce z woskowym nalotem o średnicy 1-3 cm. Są one dobrym źródłem witamin, minerałów oraz innych substancji o dobroczynnym wpływie na zdrowie, np. zapobiegających miażdżycy. Owoce borówki amerykańskiej w zależności od odmiany dojrzewają od połowy lipca do września. 

Borówka amerykańska – wymagania uprawowe 

W uprawie borówki amerykańskiej istotne jest właściwe przygotowanie podłoża, które powinno być lekkie, przepuszczalne, próchniczne i bogate w składniki pokarmowe. Ten krzew jagodowy preferuje kwaśną glebę o pH 3,8–4,8. Stosowanie nieodpowiedniego podłoża zwiększa podatność rośliny na infekcje oraz zaburza wzrost i owocowanie. Borówka amerykańska preferuje stanowiska słoneczne i osłonięte od wiatru. Nie należy uprawiać jej w miejscach, w których gromadzi się woda. Borówkę amerykańską można sadzić przez cały sezon, jednak decydując się na okres jesienny, należy pamiętać o zabezpieczeniu drzew przed mrozem. Wskazane jest zastosowanie kopczyku z kory sosnowej bądź trocin, które zapobiegają przemarznięciu bryły korzeniowej i pędów. Sadzenie rośliny poprzedza się wykopaniem dołka o głębokości minimum 40 cm, wypełnionego mieszanką ziemi ogrodowej i kwaśnego torfu. 

Borówka amerykańska – jak pielęgnować? 

Borówka amerykańska cechuje się płytkim systemem korzeniowym, dlatego niezwykle ważne jest jej systematyczne podlewanie. Krzew ten jest wrażliwy na brak wody, szczególnie bezpośrednio po posadzeniu i w pierwszym roku jego uprawy. Podstawowym zabiegiem pielęgnacyjnym w uprawie borówki amerykańskiej jest również regularne nawożenie. W tym celu zastosowanie mają specjalne nawozy, które zapewniają prawidłowy wzrost i owocowanie krzewu. W pielęgnacji borówki amerykańskiej istotne jest cięcie i formowanie krzewów. Pominięcie tych zabiegów skutkuje słabymi przyrostami i wytwarzaniem niewielkiej ilości owoców. W okresie pierwszych trzech lat od posadzenia borówki amerykańskiej wskazane jest usuwanie wyłącznie słabych i chorych pędów. W kolejnych latach należy wykonywać cięcie prześwietlające, które polega na pozbywaniu się najstarszych pędów krzewu.

W jakich produktach można znaleźć żelazo? Normy i niedobory żelaza

W jakich produktach można znaleźć żelazo? Normy i niedobory żelaza

Najważniejszym skutkiem niedoboru żelaza w organizmie jest niedokrwistość, czyli anemia. Objawy anemii to m.in.: bladość skóry, zmęczenie, osłabienie odporności. Dieta bogata w żelazo pomaga zachować zdrowie.

Żelazo można spożywać w dwóch postaciach: jako żelazo hemowe i żelazo niehemowe. To pierwsze jest łatwo wchłaniane i jego głównym źródłem są produkty, takie jak czerwone mięso i podroby. Z kolei żelazo niehemowe jest słabo wchłaniane. Można je znaleźć głównie w produktach pochodzenia roślinnego i zalicza się do nich np. szpinak, kakao i pietruszkę.

Normy żelaza i produkty bogate w żelazo

Normy żelaza zmieniają się zależnie od kilku parametrów. Zapotrzebowanie na ten pierwiastek uzależnione jest m.in. od wieku, płci oraz aktywności fizycznej. I tak średnie zapotrzebowanie na ten pierwiastek wynosi:

  •      dla mężczyzn – 6 mg/d,
  •      dla kobiet w wieku 19–50 lat – 8 mg/d,
  •      dla kobiet po 50. roku życia – 6 mg/d,
  •      dla kobiet w ciąży – 23 mg/d.

Aby zapewnić prawidłową podaż żelaza, a także przy niedoborze żelaza i anemii, można zacząć stosować Actiferol, który zawiera bioprzyswajalne żelazo (bezpieczne i dobrze przyswajalne). Poza tym bardzo ważne znaczenie ma dieta bogata w żelazo, dlatego warto zacząć jeść produkty, które są jego bogatym źródłem – są to np.: wątróbka wieprzowa, kakao, orzechy pistacjowe, natka pietruszki, migdały, pasztet pieczony, fasola, groch, płatki śniadaniowe, orzechy laskowe, kasza gryczana, chleb żytni razowy, jaja kurze, czekolada gorzka.

Niedobory żelaza

 

Niedobór żelaza w organizmie może spowodować wiele chorób. Zalicza się do nich anemia, czyli niedokrwistość. Kiedy zmniejszają się zapasy żelaza, dochodzi do powstawania coraz mniejszej liczby zdrowych czerwonych ciałek krwi i wtedy pojawiają się pierwsze objawy związane z niedoborem. Najważniejsze symptomy niskiego poziomu żelaza to:

  •      apatia oraz ciągłe zmęczenie bez powodu,
  •      bladość,
  •      sińce pod oczami,
  •      niezdrowy wygląd,
  •      ból i pieczenie gardła, jamy ustnej lub języka,
  •      zajady,
  •      osłabienie organizmu,
  •      bóle głowy,
  •      mniejsza sprawność myślenia i zapamiętywania.

 

Nietolerancja glutenu – jaką dietę stosować?

Nietolerancja glutenu – jaką dietę stosować?

Nietolerancja glutenu powoduje nieprzyjemne dolegliwości, takie jak: bóle brzucha, biegunkę, wymioty i nudności czy osłabienie organizmu. Skuteczną metodą leczenia przypadłości jest dieta bezglutenowa. Sposób odżywiania polega na całkowitej eliminacji z codziennego jadłospisu produktów zawierających gluten, takich jak: pszenica, jęczmień, żyto.

 

Nietolerancja glutenu – co to jest?

 

Choroba trzewna, czyli celiakia, to postać nietolerancji glutenu. Objawy przypadłości mogą mieć różnorodną postać oraz nasilenie. Najczęściej są nimi dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak: nudności i wymioty, silne bóle brzucha, biegunka bądź zaparcia, a także symptomy zespołu jelita drażliwego, np. problemy z wypróżnianiem.  Nietolerancja glutenu może również powodować osłabienie organizmu i brak energii lub nadmierną nerwowość, stany depresyjne, afty w jamie ustnej czy niski wzrost i słabo rozwinięta muskulatura ciała. U kobiet mogą pojawić się zaburzenia miesiączkowania.

 

Czym jest gluten?

 

Gluten znajduje się zarówno w produktach naturalnych, jak również stanowi dodatek do żywności przetworzonej. Jest on mieszaniną dwóch białek: gliadyny oraz gluteniny. Gluten zawierają w sobie zboża, takie jak: żyto, jęczmień, pszenica (a także jej odmiany, np. orkisz) oraz pszenżyto. Białka znajdują się także w takich produktach, jak: makarony, mąki, kasze, skrobia, słód a także piwo. U chorych na nietolerancję glutenu wystarczy nawet niewielka jego ilość w diecie, aby wywołać nieprzyjemne objawy, dlatego jedyną skuteczną formą leczenia tej przypadłości jest dieta bezglutenowa.

 

Dieta bezglutenowa – podstawowe zasady

 

Dieta bezglutenowa polega na całkowitej eliminacji glutenu z codziennego jadłospisu. Posiłki (4-5 dziennie) powinny być przygotowywane z wysokiej jakości produktów i jedzone regularnie, mniej więcej co 3 godziny. Śniadanie najlepiej zjeść do godziny po przebudzeniu, z kolei ostatni posiłek w ciągu dnia – na ok. 2 godziny przed snem. Dieta bezglutenowa powinna być ustalona w porozumieniu z gastroenterologiem, czyli lekarzem zajmującym się chorobami układu pokarmowego, który zleci wykonanie odpowiednich badań (np. badania krwi czy, w niektórych przypadkach, nawet biopsję jelita cienkiego).

 

Produkty bezglutenowe – jak wybierać?

 

Naturalne produkty bezglutenowe to np.: kukurydza, ziemniaki, ryż, tapioka, soczewica, fasola, bataty, sorgo, soja, orzechy, ciecierzyca, mięso, ryby, maniok, warzywa oraz owoce.  Osoby z nietolerancją glutenu mogą również jeść: jogurty naturalne, maślankę, kefir, biały ser, masło, margarynę, oleje roślinne, miód czy zupy przygotowane z dozwolonych produktów. Sklepowe półki uginają się od produktów oznaczonych jako bezglutenowe, jednak zwykle jest to wysoko przetworzona żywność, która ma w sobie bardzo mało cennych wartości odżywczych. Wybierając gotowe jedzenie w sklepach, należy zwracać uwagę na to, aby widniał na nich symbol przekreślonego kłosa. Znak informuje, że produkt nie zawiera w sobie glutenu bądź nie ma go w sobie więcej niż 20 mg na kg, co jest bezpieczną dawką, nawet dla osób celiakią.